گروهی از پژوهشگران هندی که در رقابت بین المللی مهدنسی زیستی MIT شرکت کرده اند موفق شدند نوعی باکتری را ایجاد کنند که رایحه خوشی که رایحه عشق نامیده اند تولید می‌کند. گروهی از دانشجویان موسسه علم و فنون بنگلور با کمک مهندسی ژنتیک نوعی باکتری را ایجاد کردند که این رایحه خوش را تولید می‌کند. این دانشجویان این باکتری را در رقابت سالانه مهندسی زیستی که همه ساله توسط موسسه تکنولوژی ماساچوست برگزار می‌شود ارائه کرده اند.

این باکتری نسبت به هورمون دوپامینی که توسط فرد عاشق ساطع می‌شود حساسیت نشان می‌دهد و می‌تواند تمرکز این انتقال دهنده عصبی را ثبت کند و از خود رایحه بسیار خوشایندی تولید کند.
این رایحه مشابه رایحه ای است که پس از هر باران از خاک بنگلور ساطع می‌شود.

سرپرست این تیم تحقیقاتی در این خصوص توضیح داد: "کار با انتقال دهنده های عصبی بسیار پیچیده است. تمرکز انتقال دهنده عصبی دوپامین که به هورمون خوش خلقی نیز معروف است در زمانی که فرد عاشق می‌شود افزایش می‌یابد و بر روی رایحه بدن (فرومون) اثر می‌گذارد. به همین علت ما تصمیم گرفتیم نوعی باکتری را اصلاح ژنتیکی کنیم که برای تشخیص این رایحه کاربرد داشته باشد".

رایحه‌ای که خاک بنگلور تولید می‌کند "ژئوسمین" نام دارد. این رایحه را جلبکهایی که در خاک این منطقه هند زندگی می‌کنند پس از هر باران تولید می‌کنند. این محققان موفق شدند توالی ژنتیکی که ژئوسمین را رمزگذاری می‌کند شناسایی کنند. سپس آن را وارد ژنوم باکتری "اشیرشیلاکولا" کردند. این باکتری مفید در در روده پستانداران زندگی می‌کند و همچنین یکی از باکتریهای خاک نیز به شمار می‌رود. به این ترتیب دانشجویان هندی باکتری تراریخته جدیدی تولید کردند که نسبت به بوی عشق حساسیت نشان می‌دهد و می‌تواند با رایحه ای که ساطع می‌کند میزان عشق فرد عاشق را اندازه گیری کند.